 |
| مشاهده فهرست مطالب شماره 119 |
|
ماهنامه دام کشت و صنعت، شماره 119 چگونه هزينه هاي توليد حرارت واحد صنعتي خود را كاهش دهيم قابل توجه مديران : حذف يارانه ها به زودي اجرا خواهد شد. هزينه هاي انرژي و سوخت به نحو بي سابقه اي افزايش خواهد يافت و اگر راهي براي كاهش هزينه هاي توليداتي نيابيم، افزايش قيمت تمام شده موجب مي شود تا واردات مواد غذايي ارزان تر از توليد داخلي شود. امروزه با گسترش صنايع و تغييرات در هزينه هاي مربوط به انرژي در جهان و به ويژه نگاه جديد به موضوع مصرف انرژي در كشور، ضروري به نظر مي رسد تا براي تامين انرژي مورد نياز صنايع به دنبال راهكارهاي جديد بود. يكي از راه حل هاي مواجه شدن با مشكل تامين انرژي به خصوص تامين برق و حرارت مورد نياز كارخانجات مختلف استفاده از روش توليد پراكنده مي باشد كه امروزه در دنيا جايگاه ويژه اي را به خود اختصاص داده است. در همين زمينه به بررسي مختصر اين روش توليد انرژي مي پردازيم. مقايسه توليد متمركز و توليد پراكنده توليد متمركز را مي توان به اين صورت تعريف نمود كه نيروگاه هاي عظيم در يك مجموعه بزرگ وظيفه تامين برق مورد نياز تمام مجموعه را بر عهده مي گيرند و برق توليدي خود را از طريق شبكه هاي انتقال براي مصرف كننده هايي كه شايد كيلومترها دورتر از محل نيروگاه قرار دارند انتقال مي دهند؛ اما توليد پراكنده را در كلام ساده مي توان اين طور تعريف نمود كه هر كدام از اعضاي مجموعه بنا به ميزان مصرف خود، برق مورد نياز خود را تامين نمايند و به جاي نيروگاه هاي بزرگ از واحدهاي كوچك توليد برق استفاده شود. در توليد متمركز بخش زيادي از توان توليدشده به وسيله نيروگاه ها به دليل تلفات بالاي شبكه هاي انتقال در مسير طولاني بين توليدكننده و مصرف كننده برق به هدر مي رود، كه همين تلفات باعث به وجود آمدن ايده توليد پراكنده برق و مقبوليت آن در نظر سرمايه گذاران اين صنعت گرديده است. توليد همزمان برق و حرارت در فرايند توليد برق نياز به احتراق و توليد حرارت زيادي وجود دارد كه بخش عظيمي از اين حرارت در نيروگاه هاي بزرگ پس از توليد برق بدون بازيافت حرارت وارد محيط مي شود كه دليل عدم استفاده از اين حرارت وجود نداشتن مصرف كننده آن در نزديكي نيروگاه هاي بزرگ مي باشد. اما در مورد توليد پراكنده برق، اين امكان وجود دارد كه از حرارت توليدي نيز بهترين استفاده ممكن صورت گيرد. در حال حاضر نياز كشور به توليد برق به دليل گسترش صنايع و بالا رفتن روزافزون مصارف خانگي، رو به افزايش است، و با توجه به موضوع خصوصي سازي در صنعت برق، بهترين زمينه موجود براي سرمايه گذاري در اين صنعت، توليد پراكنده و استفاده از سيستم هاي chp با همان توليد همزمان برق و حرارت مي باشد. امروزه بخش عظيمي از هزينه هاي يك واحد صنعتي مربوط به هزينه انرژي است كه شامل برق مصرفي، گرمايش و سرمايش مورد نياز آن مي باشد. يك واحد توليد همزمان برق و حرارت مي تواند تامين كننده برق يك واحد صنعتي و همچنين حرارت مورد نياز آن باشد، كه اين حرارت معمولا به صورت بخار آب در اختيار واحد قرار مي گيرد و مي تواند حرارت مورد نياز در پروسه ي توليد محصول كارخانه، گرمايش و همچنين سرمايش را تامين نمايد. اما اين سوال مطرح مي شود كه يك توليدكننده مواد غذايي چه توجيهي مي تواند براي استفاده از سيستم توليد همزمان برق و حرارت داشته باشد. همان طور كه مي دانيم در اكثر صنايع غذايي براي فرايندهاي مختلف مانند پاستوريزاسيون و پخت، از آب گرم و يا بخار آب استفاده مي شود كه توليدكنندگان براي تامين اين بخار نياز به احداث تجهيزات مختلفي مانند ديگ بخار دارند، و سوخت مصرفي اين تجهيزات هزينه هنگفتي را به توليدكنندگان تحميل مي كند. توليدكنندگان مي توانند با احداث يك واحد توليد همزمان برق و حرارت نه تنها حرارت مورد نياز خود را تامين نمايند بلكه برق توليدي اين واحد را به وزارت نيرو به فروش برساند و عملا براي توليد بخار مصرفي خود هيچ هزينه اي پرداخت ننمايند. در يكي از مدل هاي عالي اين سيستم وزارت نيرو برق توليدي توسط اين واحد را خريداري مي نمايد و تمام هزينه هاي مربوط به سوخت مصرفي را نيز تامين مي نمايد و حرارت توليدشده در اين فرايند نيز در اختيار واحد صنعتي قرار مي گيرد. اگر بخواهيم با يك توضيح مختصر توجيه اقتصادي اين طرح را بررسي كنيم مي توانيم به اين مطلب اشاره نماييم كه در صورت استفاده از روش توليد همزمان برق و حرارت، واحد صنعتي يك سرمايه گذاري اوليه انجام مي دهد و به مرور زمان (معمولا در يك بازه زماني چهارساله) بازگشت سرمايه اوليه خود را خواهد داشت و در كنار آن نيز از برق و حرارت توليدشده توسط اين سيستم نيز برخوردار مي شود. حال آن كه در روش قديمي توليد حرارت سرمايه گذار علاوه بر مصرف هزينه احداث واحد توليد حرارت با بخار، نه تنها بازگشتي در سرمايه خود نخواهد داشت، بلكه بايد هزينه سوخت مصرفي آن را نيز پرداخت نمايد كه با توجه به سياست گذاري هاي جديد دولت در بخش انرژي، تغييرات هزينه هاي تامين سوخت نيز قابل تامل خواهد بود. در استفاده از سيستم توليد همزمان و حرارت، يك واحد صنعتي علاوه بر توليدات محصول خود مي تواند با ورود به بازار برق، براي خود يك سودآوري مطمئن و تضمين شده را به وجود آورد. لازم به ذكر است كه سياست گذاري دولت و وزارت نيرو در جهت حمايت گسترده از توليد همزمان برق و حرارت مي باشد كه عمده ترين اين حمايت ها را مي توان خريد تضميني برق توليدكنندگان براساس قرارداد پنج ساله، تامين سوخت مورد نياز واحد و همچنين ارايه تسهيلات نام برد كه دليل آن را ترغيب بخش خصوصي به سرمايه گذاري در صنعت برق و همچنين كمك به افزايش توليد برق دانست. □ تعداد خوانندگان اين مطلب: 224 |
مشاهده فهرست مطالب شماره 119 |